Nefesli çalgı çalanların en yaygın yanılgısı, uzun cümleler için daha çok hava almak gerektiğidir. Belirleyici olan alınan havanın miktarı değil, bırakılırken denetlenip denetlenmediğidir.
Denetimi sağlayan kaslar karın ve kaburga bölgesindedir. Nefes alırken bu bölge genişler, verirken yavaşça toplanır. Omuzlar yükselerek alınan nefes yüzeyseldir; hızla tükenir ve tonu dalgalandırır.
Çalışmanın en yalın biçimi şudur: dört sayıda nefes al, dört sayı tut, sekiz sayıda ver. Verirken hava akımı baştan sona aynı hızda kalmalıdır. Sonlara doğru hızlanma, desteğin bırakıldığını gösterir.
İkinci aşama bunu çalgıyla yapmaktır. Tek bir ses alınır ve olabildiğince uzun, hiç değişmeden tutulur. Ölçüt süre değil kararlılıktır; on saniyelik dümdüz bir ses, yirmi saniyelik dalgalı bir sesten değerlidir.
Üçüncü aşama nefes yerlerini planlamaktır. Ezgi öğrenilirken nefesin nerede alınacağı da belirlenir; rastgele alınan nefes cümleyi ortasından böler.
Bu çalışma günde birkaç dakika yapıldığında birkaç ay içinde cümle uzunluğu belirgin biçimde artar.
Derslerimizde nefes çalışması her dersin başında yer alır.