Dilsiz kavala başlayan öğrencinin ilk dersteki sorusu değişmez: neden ses çıkmıyor. Yanıt hava miktarında değil, havanın yönünde ve dudakların çalgıya göre konumundadır.
Ses, dar bir hava akımının çalgının üst kenarına çarpıp ikiye ayrılmasıyla oluşur. Akım kenara değil içeri giderse yalnız üfleme sesi duyulur; tümüyle dışarı kaçarsa hiçbir şey duyulmaz. Aradaki ince aralık deneyerek bulunur.
Dudakların biçimi bu akımı belirler. Dudaklar geniş bir açıklık bıraktığında hava dağılır ve kenarı çalıştıramaz; aşırı sıkıldığında ise akım cılızlaşır. Aranan şey ince, toplu ve kararlı bir akımdır.
Çalgının çeneye dayanma açısı da belirleyicidir. Kaval dik tutulduğunda akım içeri, çok yatık tutulduğunda dışarı gider. Küçük bir açı değişikliği sesin gelip gelmemesini belirler; bu yüzden öğrenci çalgıyı sabit tutup açıyı yavaşça değiştirerek kendi noktasını arar.
Ses geldikten sonraki iş onu kararlı kılmaktır. İlk günlerde ses bir gelir bir kaybolur; bu, açının henüz kas belleğine yerleşmediğini gösterir ve birkaç hafta içinde oturur.
Derslerimizde ilk ses çalışması kısa ve sık tekrarlarla yapılır.