Kaval dağarı geniştir ve her ezgi her düzeye uygun değildir. Seçimi yapan ölçüt, ezginin sevilmesi değil, öğrencinin o an hangi teknik güçlüğü çalışabileceğidir.
Başlangıç dağarında ses alanı dar, süsleme az ve cümleler kısa tutulur. Bu ezgiler, öğrencinin nefes yerlerini planlamayı ve temiz perde basmayı öğrenmesi için yeterlidir.
Orta düzeyde ses alanı genişler, yarım kapama gerektiren perdeler ve daha uzun cümleler girer. Bu aşamada dağar yöreye göre ayrılmaya başlar; öğrenci bir yörede derinleşir.
İleri düzeyde uzun havalar ve ölçüsüz bölümler gelir. Bunlar teknik olarak değil, anlatım bakımından zordur; nefes planı, esneme ve süsleme seçimi icracının kendi kararına kalır.
Bir ezgi çalışılırken izlenen sıra da önemlidir. Önce ezgi dinlenir, sonra söylenir, sonra süslemesiz çalınır, en sonda süslemeler eklenir. Süslemenin en başta eklenmesi, ezginin iskeletinin hiç kurulmamasına yol açar.
Her dönem birkaç yeni ezgi ve daha önce çalışılmışların tekrarı birlikte işlenir; tekrar edilmeyen dağar kısa sürede kaybolur.
Derslerimizde dağar, öğrencinin çalıştığı yöre ve düzeyine göre birlikte seçilir.